Open Letter to the United Nations, UNHCR, Human Rights Council, and the International Community
Subject: Violations of the Principle of Non-Refoulement and the Risks of Forced Return of Afghan Refugees in Iran and Pakistan
Greetings,
We issue this letter in response to the widespread forced returns of Afghan refugees by the governments of Iran and Pakistan. This practice is in clear violation of these countries’ international obligations and fundamental human rights principles, particularly the principle of non-refoulement, enshrined in the 1951 Refugee Convention and its 1967 Protocol.
This principle obligates states not to return individuals to countries where they face a real risk of persecution, torture, severe human rights violations, or threats to life and liberty.
Regrettably, numerous documents and field reports indicate that Afghan refugees are being forcibly returned without individual assessment, ignoring the specific vulnerabilities of many, including:
Former Afghan military personnel and security forces
These individuals face identification, arbitrary detention, torture, enforced disappearance, and extrajudicial execution by the Taliban. Reports by UNAMA and Amnesty International document multiple such cases.
Women activists, journalists, human rights defenders, and civil society figures
Taliban-imposed restrictions have excluded women from public life. Returning these women to a context where they are denied education, employment, social participation, and freedom of movement constitutes a gross human rights violation and institutionalized psychological and gender-based violence.
Groups historically targeted for ethnic, religious, or cultural persecution
Many Afghan citizens are at risk of genocide, systematic elimination, and targeted violence solely due to their identity. Returning them without consideration of these risks violates non-refoulement and the moral and legal responsibilities of the international community to prevent humanitarian atrocities.
Children without documentation and vulnerable families
Deporting undocumented children and families deprives them of fundamental rights, including education, healthcare, security, and legal identity, contrary to the Convention on the Rights of the Child and other international protections for vulnerable populations.
Our urgent demands to responsible authorities and the international community:
Immediate cessation of forced returns of Afghan refugees.
Establishment of emergency mechanisms for the relocation of individuals at serious risk.
Independent documentation, monitoring, and reporting on the legal and human rights status of refugees.
Accountability of responsible institutions, particularly UNHCR, for repeated failures to protect refugee lives.
Diplomatic and legal pressure on Iran and Pakistan to comply with their international obligations.
If the United Nations and other responsible bodies cannot guarantee the protection and fundamental rights of Afghan refugees in neighboring countries, they must immediately facilitate resettlement in third countries with robust human rights frameworks, protective structures, and clear refugee protection commitments.
Failure to act not only violates global conscience but also constitutes indirect complicity in exposing refugees to harm and violence.
Respectfully,
A collective of human rights activists, former Afghan military personnel, women’s rights advocates, and participants in civil society movements
Institutions of Civil Society and Human Rights in Afghanistan
نسخه فارسی
نامه سرگشاده به سازمان ملل متحد، کمیساریای عالی پناهندگان، شورای حقوق بشر و جامعه جهانی
موضوع: نقض اصل عدم بازگرداندن اجباری (Non-Refoulement) و خطرات بازگشت اجباری پناهجویان افغانستانی در ایران و پاکستان
با درود،
ما این نامه را در پاسخ به بازگرداندن اجباری گسترده پناهجویان افغانستانی توسط دولتهای ایران و پاکستان منتشر میکنیم. این روند در تضاد آشکار با تعهدات بینالمللی این کشورها و اصول بنیادین حقوق بشر، بهویژه اصل عدم بازگرداندن اجباری (Non-Refoulement) مندرج در کنوانسیون ۱۹۵۱ مربوط به وضعیت پناهندگان و پروتکل ۱۹۶۷ قرار دارد.
این اصل دولتها را موظف میسازد که افرادی را که در صورت بازگشت با خطر واقعی آزار، شکنجه، نقض جدی حقوق بشر یا تهدید جان و آزادی مواجهاند، بازنگردانند.
با تأسف، اسناد و گزارشهای میدانی متعدد نشان میدهند که بازگرداندن پناهجویان افغانستانی بدون بررسی فردی و نادیده گرفتن وضعیت خاص بسیاری از آنان انجام شده و میشود. این گروهها شامل موارد زیر هستند:
نظامیان و نیروهای امنیتی دولت پیشین افغانستان
این افراد پس از بازگشت در معرض شناسایی، بازداشت خودسرانه، شکنجه، ناپدیدسازی قهری و اعدام فراقضایی از سوی طالبان قرار دارند. گزارشهای UNAMA و Amnesty International مستندات متعددی در این زمینه ارائه کردهاند.
زنان فعال، خبرنگاران، مدافعان حقوق بشر و چهرههای مدنی
طالبان با اعمال محدودیتهای شدید، زنان را عملاً از حیات عمومی حذف کردهاند. بازگرداندن این زنان به کشوری که در آن از تحصیل، کار، مشارکت اجتماعی و آزادی رفتوآمد محروماند، نقض فاحش حقوق بشر و مصداق شکنجه روانی و خشونت جنسیتی نهادینهشده است.
گروههایی که بهصورت ساختاری و تاریخی هدف حملات، قتلعام و حذف فیزیکی و فرهنگی قرار داشتهاند
بسیاری از شهروندان افغانستان صرفاً به دلیل وابستگی قومی یا مذهبی در معرض نسلکشی و خشونت هدفمند قرار دارند. بازگرداندن آنان بدون توجه به این خطرات هم نقض اصل non-refoulement است و هم بیتوجهی به مسئولیتهای اخلاقی و حقوقی جامعه جهانی در پیشگیری از فجایع انسانی.
کودکان بدون مدرک و خانوادههای آسیبپذیر
اخراج این گروهها، آنها را از حقوق بنیادین مانند آموزش، سلامت، امنیت و هویت قانونی محروم میسازد و با کنوانسیون حقوق کودک و سایر اسناد بینالمللی مغایرت دارد.
درخواستهای فوری ما از نهادهای مسئول و کشورهای عضو جامعه بینالملل:
توقف فوری بازگرداندن اجباری پناهجویان افغانستانی؛
ایجاد سازوکار اضطراری برای اسکان مجدد افراد در معرض خطر جدی؛
مستندسازی، نظارت و گزارش مستقل درباره وضعیت حقوقی پناهجویان؛
پاسخگویی نهادهای مسئول، بهویژه UNHCR، در خصوص کوتاهیهای مکرر در حفاظت از جان پناهجویان؛
اعمال فشار دیپلماتیک و حقوقی بر دولتهای ایران و پاکستان برای پایبندی به تعهدات بینالمللی.
در صورتی که سازمان ملل متحد و سایر نهادهای مسئول قادر به تضمین حفاظت و حقوق اساسی پناهجویان در کشورهای همسایه نیستند، موظفاند زمینه انتقال فوری به کشورهای ثالث با ساختارهای حمایتی و تعهدات روشن فراهم شود.
ناتوانی در این امر، نه تنها نقض وجدان جهانی، بلکه مشارکت غیرمستقیم در روند بازگرداندن پناهجویان به خطر و خشونت است.
با احترام،
جمعی از فعالین حقوق بشر، نظامیان پیشین افغانستان، مدافعان حقوق زنان و جنبشهای اعتراضی
Institutions of Civil Society and Human Rights in Afghanistan
